ՔԵՄԱՆԻ ԹԱԴԷՈՍ ԷՖԷՆՏԻ
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Վստահ ենք, որ շատ շատեր լսած չեն պոլսահայ դերասանուհի Պայծառ Երկաթի անունը. դերասանուհի՝ որ ապրած է 1891-1988 թուականներուն, սկզբնական շրջանին Գումգաբու, ետքը Եգիպտոս եւ ապա 1948 թուականին ներգաղթած Հայաստան:
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Վստահ ենք, որ շատ շատեր լսած չեն պոլսահայ դերասանուհի Պայծառ Երկաթի անունը. դերասանուհի՝ որ ապրած է 1891-1988 թուականներուն, սկզբնական շրջանին Գումգաբու, ետքը Եգիպտոս եւ ապա 1948 թուականին ներգաղթած Հայաստան:
ԳՐԻԳՈՐ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Աշխարհի մը մէջ, ուր ամէն ինչ արագ կ՚ընթանայ, տակաւին ժամանակ կը գտնե՞նք ապրելու, սիրելու եւ մեր դիմացինը նկատելու»։
Մենք բոլորս ինչ-որ բանի մը ետեւէ կը վազենք։ Ժամանակին, աշխատանքին, պարտականութիւններուն, հանդիպումներուն, նոր արհեստագիտութիւններուն, առօրեայ մտահոգութիւններուն…
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
«Ճշմարիտ, ճշմարիտ կ՚ըսեմ քեզի.- Եթէ մարդ մը նորէն չծնանի, չի կրնար Աստուծոյ թագաւորութիւնը տեսնել». (ՅՈՎՀ. Գ 3)։
Եթէ Աստուածաշունչ մատեանը «սխալ» ըլլար, պատճառ մը չկայ, որ շարունակ մէկ օրը սուրբ պահենք, հարկ չկայ, որ Եկեղեցին սրբավայր սեպենք եւ մեր «հաւատացեալ» ըլլալը վկայենք։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մի քանի ժամեր առաջ դրամատուն մը նամակի ճամբով տոկոսով գումար վերցնելու առաջարկ կատարեց եւ բնականաբար սկսանք մտածել «տոկոս»ի ինչութեան մասին։ Տարօրինակ չէ՞, որ հազարամեակներ առաջ՝ երբ տակաւին մարդկային քաղաքակրթութիւնը զարգացած չէր, գոյութիւն ունէր տոկոսը՝ գրեթէ իր մերօրեայ վիճակով։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Քահանայութեան կոչուածներ զԱստուած կը ներկայացնեն իրենց սուրբ ծառայութեամբ եւ անոնք Աստուծոյ ե՛ւ ժողովուրդին կը ծառայեն անձնուիրաբար եւ անսակարկ կերպով։
Թէ ի՞նչ է պարտականութեան եւ յօժարակամ ծառայութեան յատկանշական տարբերութիւնները։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մարդ իր կեանքի ընթացքին կարեւոր որոշումներ չկայացուցած՝ կը սիրէ իր կողմէ վստահելի մարդոց կարծիքները լսել։ Այս մէկը որպէս դրական երեւոյթ կ՚ընկալուի, սակայն, մարդկային յարաբերութիւններէն անդին ունի իր հոգեբանական պատճառները։
ԳՐԻԳՈՐ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Երբեմն բաւական է քանի մը բառ, որպէսզի ամբողջ կեանք մը գլխիվայր շրջուի։ Քաղցկեղի ախտաճանաչումը այդ պահերէն մէկն է, երբ ժամանակը կարծես յանկարծ կանգ կ՚առնէ։
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Քրիստոնէութիւնը՝ որուն գլխաւոր նպատակներէն մին էր մարդկային անձնաւորութիւնը հեթանոսութեան յատուկ ստրկական դրութենէն հանել, հաւասարել երկու սեռի մարդկային իրաւունքներու մէջ, եւ այլն, բոլորովին տարբեր հայեացք ձգեց ընտանիքի նշանակութեան, իմաստին եւ կազմակերպութեան վրայ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մարդիկ ինչո՞ւ ինքնասպան կ՚ըլլան։ Շատեր այդ մէկը կը բացատրեն մահուան ցանկութեամբ, իսկ ուրիշներ որպէս փորձ՝ ցաւէն խուսափելու եւ հեռանալու։ Ինքնասպան եղողներէն ո՛չ ոք մահը կը սիրէ, սակայն, կը սիրէ այն մտածումը, որ մի քանի վայրկեան վերջ ցաւերն ու մտածումները վերջ պիտի գտնեն եւ հետեւաբար ինքնասպանութիւնը ո՛չ թէ հոգեկան խանգարում որպէս պէտք է ներկայացնել, այլ պէտք է դիտել որպէս մարդոց ցաւերուն ու տառապանքներուն դիմանալու անկարողութիւն։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մարդիկ իրենց կեանքը կարգաւորելու եւ մասամբ ապագան «գուշակելու» եւ «նախապատրաստուելու» համար կը հետեւին քաղաքականութեան, որովհետեւ այդտեղ տրուած իւրաքանչիւր որոշում կրնայ դրական կամ բացասական ազդեցութիւնը ունենալ իրենց սեփական կեանքին վրայ: