Արխիւ
Որդւոց Որոտման տօնը այս տարի բացառիկ նշանակութիւն ունեցաւ թրքահայ ազգային-եկեղեցական կեանքէն ներս։ Արդարեւ, Գումգաբուի Աթոռանիստ Մայր եկեղեցւոյ համալիրէն ներս, համանուն տաճարին մէջ, յիշեալ տօնին օրը իր անդրանիկ Ս. Պատարագը մատոյց նորաօծ Տ. Ոսկի Քհնյ. Սարգիսեան։
Երէկ կէսգիշերին, Տ.Տ. Գարեգին Բ. Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսը Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնէն համայն հայութեան ուղղեց Ամանորի իր պատգամը, զոր արեւմտահայերէնի փոխադրելով կը ներկայացնենք ստորեւ։
Մխիթարեան վարժարանին մէջ տարեմուտի առթիւ կազմակերպուած հանդէսը բառին բուն իմաստով տօնախմբութեան մը վերածուեցաւ՝ բոլոր մասնակիցները համակելով բարձր տրամադրութեամբ։
Թոփգաբուի ընտանիքը 2026 թուականը դիմաւորեց աւանդական խանդավառութեամբ։ Դպրոցին մէջ տեղի ունեցաւ հանդէս մը, որու ընթացքին տնօրէնուհի Անիթա Թումայեան շնորհաւորութեան խօսքով մը հանդէս եկաւ։
Սամաթիոյ Սահակեան-Նունեան վարժարանին մէջ մանկապարտէզի փոքրիկներու Ամանորի հանդէսին խանդավառութիւնը բնորոշեց ներկայ տարեմուտի տրամադրութիւնները։
Գատըգիւղի Արամեան-Ունճեան վարժարանին մէջ Ամանորը դիմաւորուեցաւ բացառիկ խանդավառութեամբ։ Նոր տարուայ հանդէսին առթիւ դպրոցի շէնքը զարդարուած էր ամբողջութեամբ։
Սուրբ Փրկիչ Ազգային հիւանդանոցի մնայուն բնակիչները այս տարի եւս աւանդական մթնոլորտի մէջ եւ բարձր տրամադրութեամբ համախմբուեցան Ամանորի առթիւ։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Կաղանդէն օրեր առաջ Երեւանի մէջ լոյս տեսաւ պոլսահայ մեծանուն գրող Զահրատէն նոր գիրք մը՝ «Կաղանդի տոպրակներ» խորագրով, ամբողջութեամբ կազմուած Կաղանդին նուիրուած բանաստեղծութիւններէն։
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
1 յունուար 2026:
Նոր տարուան առաջին օրն է:
Տարի մը եւս եկաւ աւելնալու մարդկութեան դարաւոր ընթացքին վրայ:
Ամէն կողմ տօնական մթնոլորտ է, ուրախութիւն, ցնծութիւն, նուէրներ, շնորհաւորանքներ, բարեմաղթանքներ:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Ամէն սկիզբ նոր յոյս մըն է, մարդիկ միշտ նորութիւն մը կը սպասեն, երբ սկիզբի մը վրայ կը գտնուին։ Իրականին՝ ամէն նոր օր սկիզբ մըն է, չէ՞ որ երբ ամէն օր կ՚աղօթենք՝ կը խնդրենք Աստուծմէ, որ օրուան «հաց»ը տայ մեզի։
ՅԱՐՈՒԹԻՒՆ ԿՈՊԷԼԵԱՆ
Անկասկա՛ծ, ֆրանսական զաւեշտական շարժարուեստի մեծ դասականներէն է «Կաղանդ պապան լղրճուկին մէկն է» ժապաւէնը։
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Տարին կը գտնուի իր վերջին շունչի եզրին։ Դեկտեմբերի ցուրտ մը կը շրջի փողոցները, շէնքերուն պատուհանները կը փայլեցնեն թեթեւ դեղին լոյսերը, իսկ մարդիկ՝ յոգնած, բայց, լուռ յոյսով, կը բանան իրենց աչքերը նոր սկիզբի մը ակնկալութեամբ։
ԽՈՐԷՆ ՔՀՆՅ. ՊԷՐԹԻԶԼԵԱՆ
Բարին ակնկալելով, վերանորոգ հոգիով, ապագայատեսիլ մտասեւեռումներով, Աստուծոյ խոստումներուն կառչելով եւ յոյսի աչքերով կը դիմաւորենք Նոր տարին։
ԱՆՈՒՇ ՆԱԳԳԱՇԵԱՆ
Հայրս Եւրոպայէն շատ գեղեցիկ կարմիր վերարկու մը բերած էր ինծի համար։ Հոկտեմբեր ամիսն էր։ Ձմեռը մեր քով կ՚ուշանայ։ Հազիւ դեկտեմբերի կէսերուն կը սկսինք վերարկու հագուիլ եւ վերարկուս այնքան գեղեցիկ եւ տօնական էր, որ մայրս ըսաւ.
ԿՈՐԻՒՆ ԱՒ. ՔՀՆՅ. ՖԷՆԷՐՃԵԱՆ
Քրիստոսի անունով դրոշմուած նոր տարիի մը սեմին անգամ մը եւս կանգ կ՚առնենք՝ որքան ալ մեր մաղթանքն ու փափաքները լաւատես ըլլան, ինչպէս միշտ, այս տարին եւս բոլոր մարտահրաւէրներով մեր դիմաց պիտի կենայ։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Վերջին տասնամեակին հայկական իրականութեան մէջ հետաքրքրական եւ լուռ կերպով արմատացող երեւոյթ մը ի յայտ եկած է․ Հայաստանը աշխարհասփիւռ հայութեան համար սկսած է վերածուիլ այն վայրը, ուր կը փափաքին այցելել ո՛չ միայն զբօսնելու, պտտելու, այլեւ՝ տօնելու համար։
ՅԱՐՈՒԹԻՒՆ ՎՐԴ. ՏԱՄԱՏԵԱՆ
Դեկտեմբեր ամսուան էջատետրը աւարտին կը հասնի եւ արեւմտեան «Քրիսմըս»ի լոյսերուն ընդմէջէն կը շողան Ամանորեայ յոյզերն ու յոյսերը։ Էջատետրը անկ է աշխարհիկին, իսկ էջատետրի հոգին հոգեւորին, քանի ուղղակիօրէն աղերսուած է մարդկային կեանքի հետ։
ԱՐՄԷՆ ՍԱՐՈՒԽԱՆԵԱՆ
Պոլսահայ վարժարաններուն մէջ, նախակրթարանէն սկսեալ՝ մինչեւ լիսէի աւարտական դասարան, հազարաւոր ժամեր հայերէն կը դասաւանդուի: Այսուհանդերձ, աշակերտներու մեծամասնութիւնը ընդհանրապէս չի կրնար ինքզինք բաւարար մակարդակով արտայայտել բերանացի կամ գրաւոր։
ՅՈՎԱԿԻՄ ՎՐԴ. ՍԵՐՈՎԲԵԱՆ
Կարճ կամ երկար՝ ամէն շրջան երբ իր աւարտին կը մօտենայ, կը մտածենք (եւ պէտք է մտածենք) հաշուեքննութեան կամ հաշուեյարդարի մասին: Մեծ բանաստեղծ Վահան Թէքէեանի բառերով.
«Հաշուեյարդար. ի՜նչ մնաց. կեանքէն ինծի ի՞նչ մնաց.
Ինչ որ տուի ուրիշին. տարօրինա՜կ, ա՛յն մնաց»:
ՄԱՐԱԼ ԷՊԷՕՂԼՈՒ ՍԱԹԱՐ
Ո՞վ չ՚ուզեր ունենալ հաճելի ապակեայ ձիւնեգունդ մը։ Անոնց գրեթէ բոլորն ալ ուրախ, հաճելի աշխարհներ կը պարզեն մեր աչքերուն առջեւ։ Եթէ իսկապէս ունեցած՝ առած ու բռնած ես ափերուդ մէջ… Այդ մէկը մե՜ծ հաճոյք է։