Հոգե-մտաւոր

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Այս տարի հռչակուեցաւ «Աւանդութիւններու վերակենսաւորման տարի». որպէս խորագիր ականջի անուշ կը հնչէ. առաջին հերթին աւանդութիւն ըսելով ի՞նչ պէտք է հասկնալ. Մեծի Տանն Կիլիկիոյ Արամ Ա. Կաթողիկոսը աւանդութիւնը կը բացատրէ հետեւեալ ձեւով. «Ընդհանուր սահմանումով, աւանդութիւնը տուեալ ազգի մը, կրօնի մը կամ որեւէ կազմակերպութեան առընչուած հաւատալիքներու, արժէքներու, իտէալներու, նպատակներու, տեսլականներու, կենցաղակերպերու, մտածողութիւններու, գործելակերպերու ու սովորութիւններու ամբողջութիւնն է, ինչպէս նաեւ՝ անոնց փոխանցումը սերունդէ սերունդ». եթէ մենք ալ աւանդութիւնները հետեւեալ ձեւով կ՚ընդունինք, ապա կրնանք ըսել, որ ինչպէս մարդուժի պատրաստութիւնը, այս մէկը եւս շատ կարեւոր տեղ ունի՝ մանաւանդ մերօրեայ հայ ժողովուրդին համար:

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Աշխատանքը աղօթք է՝ սրբութիւն, որովհետեւ աստուածատուր հրահանգ մըն է ան, ով որ կ՚աշխատի օգտակար կ՚ըլլայ իր շուրջիններուն։ Այս իմաստով մարդ երբ կ՚աշխատի՝ ո՛չ միայն իրեն համար, այլ կ՚աշխատի իր մերձաւորներուն համար։

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂ­ԼԵԱՆ

Բնական է, որ Խորհրդային Հայաստանը պիտի չի կրնար թէ՛ բարոյապէս եւ թէ նիւթապէս նեցուկ ու օժանդակ դառնալ նոր ստեղծուած սփիւռքին, գոյութիւն ունեցող զանազան արգելքներու եւ խստութեան պատճառով, սակայն յետ անկախութեան եկող տարիները եւս տարբերութիւն մը չունեցան Խորհրդային տարիներէն:

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Մարդիկ մէկ ծագում ունին՝ հաւասար եւ ազատ կը ծնին. ընկերային կեանքը զանոնք զանազան դասաւորումներու կ՚ենթարկէ եւ բնական ազատութիւնը հասարակաց բարիքին համեմատ կը կանոնաւորուի։

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Իր յաջորդ հարցով Արամ Ա. Կաթողիկոս կ՚անդրադառնայ տասնամեակներ շարունակ հայ ժողովուրդը յուզող հիմնական հարցի մը. սփիւռք եւ Հայաստան յարաբերութիւն: Երկար ժամանակ լուրջ խնդիր եղած, է թէ ո՞ւր է սփիւռքի դերը հայրենիքի կազմաւորման մէջ.

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Ի՞նչու «դարձեալ սիրոյ մասին»։ Դարձեալ, քանի որ երբ ամէն ատեն սիրոյ մասին կը մտածենք եւ կը խօսինք, կ՚անդրադառնանք, որ երբ աւելի քան երկու հազար տարիէ ի վեր սիրոյ մասին կը մտածուի եւ կը խօսուի՝ կը նշանակէ, թէ տակաւին ամբողջութեամբ ըմբռնուած չէ՛ սիրոյ իմաստը մարդոց կողմէ։

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Իրականութեան մէջ շատ տեղին եւ դասաւորուած կը գտնենք Արամ Ա. Կաթողիկոսին հարցադրումները, որովհետեւ մէկը միւսը կ՚ամբողջացնէ. մեր հայկական իրականութեան մէջ լուծումի կարօտ հարցերը շատ են, սակայն մէկը լուծելու համար պէտք է նախ ուրիշը լուծել, այդ իսկ պատճառով հարցադրումներու կարգը ճիշդ եւ տեղին կը նկատենք.

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Թէ՛ բնութեան երեւոյթներ, թէ՛ մարդկային կեանքի մէջ պատահած զանազան իրադարձութիւններ եւ մինչեւ իսկ տիեզերքի ստեղծագործութիւնը, մէկ խօսքով գոյացութիւնը դիպուա՞ծի մը, թէ իմաստութեամբ պատրաստուած աստուածային ծրագրի մը արդիւնքն է։

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Երրորդ հարցը, որ ամբողջ սփիւռքը կը հետաքրքրէ, հետեւեալն է. «Ինչպէ՞ս կարելի է սփիւռքի կառոյցները իրենց օրակարգերով, կանոնագրութիւններով, գործելակերպերով ու մտածելակերպերով դարձնել աւելի ուժական, այժմէական ու հաղորդական»։

ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ

Կուրութեան մասին խօսիլ՝ աւելորդ կրնայ նկատուիլ, քանի որ պահ մը մթութեան մէջ մնացած մարդուն զգացումը նոյնութեամբ զգալ կարելի չէ տեւապէս լոյսի մէջ ապրող մէկու մը համար։ Բայց կարելի չէ երեւակայել մութի մէջ տեւական մնալու պարտաւորուած մարդու մը զգացումները։