ՏԱՐԻՔ
ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ
Հետաքրքրական է յիշել, որ իմ տարիքիս մարդիկ, երբեմն համարձակ, յաճախ ալ ցած ձայնով կ՚արտայայտուին, թէ արդէն ծերացած են: Իմ կարգիս չեմ ուզեր այդ «բառը» գործածել: Կը գոհանամ՝ մենք ալ «մեծցանքով» մը:
ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ
Հետաքրքրական է յիշել, որ իմ տարիքիս մարդիկ, երբեմն համարձակ, յաճախ ալ ցած ձայնով կ՚արտայայտուին, թէ արդէն ծերացած են: Իմ կարգիս չեմ ուզեր այդ «բառը» գործածել: Կը գոհանամ՝ մենք ալ «մեծցանքով» մը:
ՍԵՒԱՆ ՍԵՄԷՐՃԵԱՆ
Հաւանաբար տեղեակ չէք, որ տասը օր առաջ Հայաստանի դահուկային մարզաձեւի ընկերութեան նախագահ Գագիկ Սարգսեան ֆէյսպուքի ուղիղ եթերով յայտարարեց նախագահի պաշտօնէն հրաժարելու իր որոշման մասին:
ՏԻԳՐԱՆ ԳԱԲՈՅԵԱՆ
Ինչպէս որեւէ ինքնութիւն, այնպէս ալ ռուսականը ապրած է խմորման ու կայացման հանգրուաններ: Առանց անդրադառնալու անոր պատմականին՝ միայն ըսենք, որ ան ամենացայտուն ներկայացուցիչն է սլաւական ինքնութեան:
Տ. ՀԵԹՈՒՄ ՔԱՀԱՆԱՅ ԹԱՐՎԵՐՏԵԱՆ
Պատրաստեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Անցեալ շաբաթ Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածնի Տեղեկատուական համակարգը յայտարարութիւն տարածեց, նշելով, որ յառաջիկայ փետրուարին, Աւստրիոյ մէջ, պիտի կայանայ Եպիսկոպոսաց ժողով:
ՄԱՀՄՈՒՏ ՏԱՐՈՒԻՇ
Արաբերէնէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Ամէն ինչ սկսաւ:
Եւ ամէն ինչ վերջացաւ:
Սկիզբին եւ աւարտին միջեւ ուրախութիւնը դաւաճանեց քեզ, որմէ միշտ կը զգուշանայիր:
Երկասիրեց՝ ԿԻՒՐԻՒՆՑԻ Տ. ԽՈՐԷՆ
ՔԱՀԱՆԱՅ ՔԻԶԻՐԵԱՆ
Արդի աշխարհաբարի վերածեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
1. Ի՞նչ ըսել է էութիւն: 2. Ի՞նչ է բնութիւնը: Բնութիւնը անփոփոխ կրնա՞յ ըլլալ: Ի՞նչ պէտք է գոյութեան համար: 3. Ի՞նչ կ՚ըսուի գոյութեան: 4. Էութենէն ինչպէ՞ս գոյութիւն կը հետեւի:
ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ
Այդ երեկոն, տարիներու հեռաւորութենէն ե՛ւ կարօտով, ե՛ւ լուսաւոր զգացումով կը յիշեմ: Որոշած էի ծննդավայր Հալէպիս փողոցներով անցնիլ: Քալել: Միայն քալել:
ՍԵՒԱՆ ՍԵՄԷՐՃԵԱՆ
Ի՞նչ պիտի ընէք վաղը՝ յունուարի 27-ին։
Եթէ մասնաւոր եւ շատ կարեւոր բան մը չունիք ընելիք, ո՛ւր որ էք, ո՛ւր որ ըլլաք, կրնաք նշել հայրենիքի պաշտպանութեան համար զոհուածներուն յիշատակի օրը։
ԳԷՈՐԳ ՊԵՏԻԿԵԱՆ
Տարեդարձս՝ կը մօտենայ: Գիտեմ: Լաւ եմ: Թէեւ այլեւս այն չեմ, ինչ որ էի, բայց չեմ ափսոսար, որ այս տարիքիս յիշողութիւնս սկսած է դաւաճանել եւ անցեալս կորսնցնել: Բայց միշտ կը փորձեմ վերադառնալ ես ինծի:
ՏԻԳՐԱՆ ԳԱԲՈՅԵԱՆ
Հաւանաբար խորհուրդ խորին մը չպարունակէ այս պատմութիւնը, սակայն, էութեանս մէջ հետք ձգած է զայն ու որոշած էի գրել անոր մասին:
Ձեւով մը կեանքի քաղցրութիւնները պեղելու մեր ջանքերը կը գիտակցուին, երբ վաւերականացման ընթացքի մը կը յանձնենք մենք մեզ, ինչքան ալ մեծ կամ փոքր ըլլան կեանքին հետապնդուած նպատակները, հաւանաբար, ամենահիմնականը մեր գոյութեան ու անկէ բխած ինքնութեան վերջնական ձեւին՝ զուարճանալն ու զուարճանք պատճառելն է: