ԱՐԵՒԻԿ ՊԱՊԱՅԵԱՆ
Սեպտեմբերի 26-ին հայը կ՚ապրէր:
Չգնահատած՝ անհոգ, խաղաղ ու երջանիկ կեանքի վերջին ժամերն էին: Հայոց երկրորդ մայրաքաղաքը՝ Ստեփանակերտի մէջ կը նշուէր քաղաքին օրը: Այլեւս աւանդոյթ դարձած էր սեպտեմբերի վերջին շաբաթ օրը նուիրաբերել Արցախի քաղաքամօրը. կը զարդարուէր, կը պճնուէր իրեն յատուկ պարզ շքեղութեան մէջ ու կը զմայլեցնէր շուրջինները:
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Այս յուշերը շարունակութիւնն են թիֆլիզահայ Սաթենիկ Ջաղէթեանի, որ մտերմիկ յարաբերութիւններ ունեցած է Սիամանթոյին հետ, երբ 1904 թուականին բանաստեղծը մեկնած է բուժուելու Զուիցերիոյ առողջարաններէն մէկուն մէջ, իսկ Սաթենիկ ուսանող էր Զուիցերիա:
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
«Մարդը նետուած է աշխարհ», կ՚ըսէ Հայտեկեր եւ բոլորս գիտենք, թէ ծնիլը մեր ընտրութիւնը չէ։ Բայց յաջորդ փուլին, կարելի է ըսել, որ աշխարհի վրայ մեր ազդեցութիւնը բաւական մեծ է։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Ծանօթ է, որ արեւմտահայ նշանաւոր բանաստեղծ Սիամանթոն (Ատոմ Եարճանեան) մտերմիկ յարաբերութիւններ ունեցած է հայ ուսանողուհի Սաթենիկ Ջաղէթեանին հետ, երբ 1904 թուականին բանաստեղծը մեկնած է բուժուելու Լէյզէնի առողջարաններէն մէկուն մէջ:
Պատրաստեց՝ ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Վաղը, 25 սեպտեմբեր 2022-ին, Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցին պիտի տօնախմբէ Սուրբ Խաչի տօներէն՝ Վարագայ Սուրբ Խաչի յիշատակը: Տօն մը, որ յատուկ միայն մեզի՝ հայերուս, եւ այս պատճառով ալ զանազան հեղինակներու եւ գրիչներու կողմէ կոչուած է «Հայու սեփական Խաչը»ի տօնը:
ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ
Արդեօք մարդոց բնաւորութիւնը կը փոխուի՞ նոր փորձառութիւններէն կամ ստացած տեղեկութիւններէն յետոյ։ Արդեօք մարդ կրնա՞յ իր սիրելիի վարքագիծը փոխել։
ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ
Հայաստանի զբօսաշրջութեան լաւագոյն եղանակին՝ սեպտեմբերի կէսին, երբ առողջարանները, տեսարժան վայրերը տակաւին լեցուն էին զբօսաշրջիկներով, երբ հազարաւոր հայաստանցիներ եւ օտարներ Երեւանէն դուրս իրենց հանգիստն ու արձակուրդը կը վայելէին, Ատրպէյճանը Հայաստանի սահմանի ամբողջ երկայնքով լայնածաւալ յարձակման ձեռնարկեց:
ԱՐԵՒԻԿ ՊԱՊԱՅԵԱՆ
Այսօրուան Հայաստանը շունչը պահած կը սպասէ պատերազմի: Ժողովուրդը ահաբեկած է: Առօրեայ հոգերը մէկ կողմ ձգած, ազգաբնակչութիւնը կը խորհի ապաստարանները կարգի բերելու մասին:
ԱՐԵՒԻԿ ՊԱՊԱՅԵԱՆ
Նոր մոլորակ մը բացայայտած պիտի չըլլամ, եթէ ըսեմ, թէ ի տարբերութիւն Հայաստանի հայերու, պոլսահայը նախապատուութիւնը կու տայ աղջիկ երեխային: Ի հեճուկս հայրենեաց բարքերու, այստեղ ընտանիքի հիմնասիւնը, նուիրեալ զաւակը՝ դուստրերն են. «Տղան կ՚երթայ, աղջիկը կը մնայ:
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ
Գոհաբանական աղօթքներէն ու հոգեւոր երգերէն ետք վարագոյրը կը բացուի, մինչ պատարագիչ քահանան եւ դպիրները եղանակաւոր ձայնով փոխն ի փոխ կը սկսին երգել.
