Արխիւ

Մինչ Հայ Երուսաղէմը կը դիմագրաւէ գոյաբանական մարտահրաւէրներ, Հայոց Պատրիարքարանէն ներս վերջերս գումարուեցաւ միաբանական ընդհանուր ժողով։ Սա Սրբոց Յակոբեանց միաբանութեան միաբանական ընդհանուր ժողովին 14-րդ նիստն էր։

Թոփգաբուի Լեւոն-Վարդուհեան վարժարանի աշակերտներուն համար նաւապտոյտ մը կազմակերպուեցաւ դէպի Վոսփոր։ Այս նախաձեռնութիւնը առիթ դարձաւ, որպէսզի տղաքը Իսթանպուլի պատմական եւ բնական գեղեցկութիւններուն գիւտը ընեն տարբեր տեսանկիւնէ մը։

Թուրքիոյ Հայոց Պատրիարք Ամեն. Տ. Սահակ Ս. Արք. Մաշալեան երէկ ընդունեց Կէտիկփաշայի Հայ աւետարանական եկեղեցւոյ հովիւ վերապատուելի Գրիգոր Աղապալօղլուն, որու հետ էր Ամերիկայի Հայ աւետարանչական ընկերակցութեան Գանատայի ներկայացուցիչ Յարութ Ներսէսեան։

Երէկ, հաճոյքն ունեցանք խմբագրատանս մէջ հիւրընկալելու Ելիշգիւղի Ս. Ստեփանոս եկեղեցւոյ թաղային խորհուրդի ատենապետ տքթ. Արա Էրօլ Չընարն ու Շիշլի մարզակումբի վարչութեան ատենապետ Ալէն Պեքպըչաքը։

ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Հարցում. Մարդ պէ՞տք է վախնայ:
Պատասխան. Վախը, աւելի ճիշդ երկիւղը բնական յատկութիւն մը պէտք է ըլլայ մարդուն համար: Վախը երբ աշխարհիկ հասկացողութեամբ միայն ընկալենք, այն բացասական է եւ չի՛ կրնար մարդուն օգտակար ըլլալ, սակայն, երբ վախը որպէս երկիւղ եւ ակնածանք ընկալենք, ապա մարդուն համար ո՛չ միայն օգտակար կ՚ըլլայ, այլեւ կ՚օգնէ մարդուն իր հոգիին շինութեան եւ փրկութեան ջանքին ու պայքարին մէջ:

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Կը հաւատանք, որ բանաստեղծութիւնը որպէս արուեստ եւ որպէս գրականութեան հիմք դպրոցներուն մէջ թերի ձեւով կը ներկայացուի աշակերտութեան, որովհետեւ մեր ազգին մէջ տարածուած է այն թիւր համոզումը, որ բանաստեղծութիւն գրելը դիւրին արուեստ մըն է՝ մի քանի ծանր բառերը, համաչափ վանկեր ու նոյնավանկ վերջաւորութեան. եւ արդէն ի յայտ կու գայ բանաստեղծութիւն մը:

«Երեւանեան երկխօսութիւն» երկրորդ համաժողովը այս առաւօտ սկսաւ՝ համախմբելով միջազգային ընտանիքէն բազում ներկայացուցիչներ։ Հայաստանի Հանրապետութեան նախագահ Վահագն Խաչատուրեան, ազգային ժողովի նախագահ Ալէն Սիմոնեան, վարչապետ Նիկոլ Փաշինեան, արտաքին գործոց նախարար Արարատ Միրզոյեան ջերմ մթնոլորտի մը մէջ հիւրընկալեցին բոլոր ներկաները։

Մխիթարեանցիներու Խաւիծի օրը անկիւնադարձ մը դարձաւ՝ վարժարանի հիմնադրութեան 200-ամեակի ներկայ յոբելենական շրջանին։ Մխիթարեան վարժարանը, երբ կը թեւակոխէ գոյութեան երրորդ դարը, իր աշխարհատարած շրջանաւարտները տոգորուած են անբացատրելի զգացումներով։

Ս. Խաչ դպրեվանքի ընտանիքը շաբաթավերջին շրջանաւարտից տարեկան հաւաքին առթիւ բացառիկ խանդավառութիւն ապրեցաւ։ Ըստ ընկալեալ սովորութեան, Դպրեվանքի ընտանիքի վարիչները յարգանքի այցելութիւն մը տուին Շիշլիի գերեզմանատան Պատրիարքներու բաժանմունքը, ուր խոնարհեցան հաստատութեան նախկին վանահայրերու յիշատակին առջեւ։