Ընկերա-մշակութային

Տեսակցեցաւ՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Լրագ­րող, հրա­պա­րա­կա­գիր Թա­թուլ Յա­կո­բեա­նի հիմ­նած Հայ­կա­կան ու­սում­նա­սի­րու­թիւն­նե­րու Ա­ՆԻ կեդ­րո­նը Ե­րե­ւա­նի «Արթպ­րի­ճ» սրճա­րան-գրա­խա­նու­թին մէջ նա­խըն­թաց օր հան­դի­պում մը կազ­մա­կեր­պած էր, ըն­թեր­ցա­սէր­նե­րուն հա­մար։ Այս առ­թիւ Թա­թուլ Յա­կո­բեան ներ­կա­յա­ցուց իր աշ­խա­տա­սի­րու­թեամբ վե­րահ­րա­տա­րա­կուած «Ազգ եւ հայ­րե­նի­ք» հա­տո­րը, որ Հա­յաս­տա­նի Ա­ռա­ջին հան­րա­պե­տու­թեան ա­ռա­ջին վար­չա­պետ՝ Յով­հան­նէս Քա­ջազ­նու­նիի գիրքն է:

ՄՈՎ­ՍԷՍ ԾԻ­ՐԱ­ՆԻ

Անց­նող դա­րու երկ­րորդ կի­սուն, երբ կեր­պա­րուես­տա­գէտ­նե­րը (թէ նիւ­թե­ղէն, թէ՛ ո­ճա­յին) նոր մի­ջոց­ներ կպո­րո­նէին, ա­նոնց­մէ ո­մանք (Տէյ­վիտ Ան­նես­լեւ, Մաքս Պիլ, Ար­ման Պուզ­պու­զեան…) նկա­րե­ցին ժա­պա­ւէն­նե­րու ձե­ւու­թա­յին բազ­մա­տե­սակ հնա­րա­ւո­րու­թիւն­նե­րը եւ օգ­տա­գոր­ծե­ցին զա­նոնք ստեղ­ծա­գոր­ծա­կան հնարք­նե­րու մէջ՝ հա­մա­ձայն ի­րենց ներ­քին թե­լադ­րան­քին:

Տեսակցեցաւ՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Հայաստանի մէջ յառաջիկայ Ապրիլին նախատեսուած խորհրդարանական ընտրութիւններուն ընդառաջ դիտարկումներ՝ երկրի քաղաքական կլիմային շուրջ:
«Կովկաս» քաղաքական-կրթական գիտահետազօտական հիմնարկի տնօրէն Ալեքսանտր Իսկանտարեան հարցազրոյց մը տուաւ ԺԱՄԱՆԱԿ-ին:

«Ա­րաս» հրա­տա­րակ­չու­թիւ­նը ներ­կա­յիս գրա­սէր­նե­րու տրա­մադ­րու­թեան տակ դրած է յատ­կան­շա­կան նոր գիրք մը։ Ա­մե­րի­կա­հայ աշ­խար­հահռ­չակ գրող Ո­ւի­լիըմ Սա­րո­յեա­նի նշա­նա­ւոր գոր­ծը՝ «Ա­նունս Ա­րամ է»ն ըն­թեր­ցող­նե­րուն թրքե­րէ­նով կը մա­տու­ցուի նո­րո­վի։

Հին Հռո­մը չի սահ­մա­նա­փա­կուիր միայն փի­լի­սո­փա­նե­րով, կլա­տիա­թէօր­նե­րով եւ թատ­րոն­նե­րով: Հռո­մէա­ցի­նե­րը ի­րենց­մէ յե­տոյ շատ գաղտ­նիք­ներ թո­ղած են, իսկ ո­րոշ հռո­մէա­կան սո­վո­րոյթ­նե­րու մա­սին չեն գրուած նոյ­նիսկ պատ­մու­թեան գիր­քե­րու մէջ: Այս մա­սին ա­հա­ւա­սիկ ու­շագ­րաւ տե­ղե­կու­թիւն­ներ կը ներ­կա­յաց­նենք հռո­մէա­ցի­նե­րու կեան­քին մա­սին:

ՄԻՒ­ՌՈՆ ՔՀՆՅ. Ա­ՒԵ­ՏԻ­ՍԵԱՆ

Սուրբ Սար­գիս նա­հա­տա­կուե­լէ ա­ռաջ ա­ղօ­թած է. «Ո՜վ Տէր, Քրիս­տոս Աս­տուած իմ, ա­նոնք, ո­րոնք կը յի­շեն իմ ա­նունս ի­րենց նե­ղու­թեան մէջ եւ կը կա­տա­րեն իմ նա­հա­տա­կու­թեանս յի­շա­տա­կը ուխ­տով եւ Պա­տա­րա­գով, ինչ որ ու­զեն Քեզ­մէ, լսէ ա­նոնց եւ շնոր­հէ ա­նոնց խնդրան­քը: Այն ա­տեն եր­կին­քէն ձայն մը ե­կաւ, որ կ՚ը­սէր. «Պի­տի տամ քու խնդրածդ եւ պի­տի կա­տա­րեմ ա­ղա­չանքդ. իսկ դուն ե­կուր վա­յե­լէ քե­զի հա­մար պատ­րաս­տուած բա­րիք­նե­րը». (Մար­զուան­ցի, էջ 123 Բ. սիւ­նակ):

ՇՈՒ­ՇԻԿ ՄԱ­ՒԻ­ՍԱ­ԳԱ­ԼԵԱՆ

Ս. Սար­գի­սը շար­ժա­կան տօն է. այս տօ­նով կը սկսի Բա­րե­կեն­դա­նը, ո­րուն ան­մի­ջա­պէս յա­ջոր­դող 49 օ­րեայ Մեծ պահ­քը կ՚ա­ւար­տի Զա­տի­կով: Այս­պէ­սով, ա­նուղ­ղա­կիօ­րէն կա­պուե­լով 35 օ­րուան շար­ժա­կա­նու­թիւն ու­նե­ցող Զատ­կուան հետ, Ս. Սար­գի­սի տօ­նը նոյն­պէս կը շար­ժի 35 օ­րե­րու ըն­թաց­քին, նշուե­լով Յու­նուար 18-էն մին­չեւ Փետ­րուար 23-ը եր­կա­րող այն Շա­բաթ օ­րը, որ տուեալ տա­րուան Զատ­կուան տօ­նէն ճիշդ 63 օր ա­ռաջ կու գայ:

«Վահան Տէրեանի անյայտ նախաձեռնութիւնը. հայ որբերու յուշերը» գիրքի գինեձօնը:
Բանասէր Գէորգ Էմին-Տէրեան կը բացայայտէ մեծ գրողի կեանքէն նոր ու յատկանշական երեսակներ:

Գրեց՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Սուրբ Սարգիս զօրավարի տօնը Հայաստանի մէջ ընդունուած է նշել ոչ միայն եկեղեցական ծէսով, այլ նաեւ՝ ժողովրդական սովորութիւններով, որոնք նուիրական աւանդութիւններ դարձած են եւ տարուէ տարի կ՚ընդարձակին: Հետեւելով այս տօնին ժողովուրդին կողմէ սիրուած ըլլալուն՝ այս տարի Հայաստանի Մշակոյթի նախարարութիւնը սկիզբ դրած է Երիտասարդներու եւ սիրոյ արագահաս բարեխօս Սուրբ Սարգիսի տօնին նուիրուած փառատօնի մը, որ առաջին անգամ ըլլալով տեղի պիտի ունենայ:

Ե­րէկ, Ե­րե­ւա­նի մէջ հա­մա­գոր­ծակ­ցու­թեան հա­մա­ձայ­նա­գիր մը ստո­րագ­րուե­ցաւ՝ Հա­յաս­տա­նի Ազ­գա­յին փո­լի­թեք­նիկ հա­մալ­սա­րա­նի եւ «Շնայ­տըր է­լէքթ­րիկ» աշ­խար­հահռ­չակ ըն­կե­րու­թեան մի­ջեւ։ «Ար­մէնփ­րէս»ի հա­ղոր­դում­նե­րով, այս հա­մա­ձայ­նու­թեան նպա­տակն է՝ կրթա­կան, գի­տա­կան եւ նո­րա­րա­րու­թեան նե­րու­ժի հա­մարկ­ման հի­ման վրայ եր­կու կող­մե­րուն մի­ջեւ հաս­տա­տել ու զար­գաց­նել եր­կա­րա­ժամ­կէտ հա­մա­գոր­ծակ­ցու­թիւն։