Արխիւ

ՄԱՀՄՈՒՏ ՏԱՐՈՒԻՇ
Արաբերէնէ թարգմանեց՝
ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

Երուսաղէմ ճամբորդե՞լ կ՚ուզես:
Կը վերցնես հեռաձայնը, ոստիկանատան յատուկ յանձնարարութիւններու սպան կը փնտռես: Լաւ կը ճանչնաս զինք, կը հարցնես անոր որպիսութիւնը, կատակ կ՚ընես անուր հետ:

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Քաղաքականութեան մասին գրելէ կը խուսափիմ, որովհետեւ կը հաւատամ, որ այդ մէկը մեր՝ մահկանացուներուս հասկնալիք բանը չէ, որովհետեւ իրականութեան մէջ այդտեղ այդքան ալ հասկնալու բան մը չկայ. պիտի ըլլայ այն՝ ինչ նախապէս որոշուած է. մնացածը պարզապէս ցուցադրութեան բաժինն է՝ բեմականացումը անյաջող թատերգութեան մը, որուն ծախսը ժողովուրդը ի՛նք կը հոգայ:

Գեղարուեստական եւ մշակութային աշխարհի ուշադրութիւնը այս օրերուն կեդրոնացած է Երեւանի վրայ։ Հայաստանի Հանրապետութեան անկախութեան տարեդարձի տօնակատարութիւններու շրջանակներէն ներս բացուած «Սրբազան երկխօսութիւն. Լուվրէն Հայաստանի Պատմութեան թանգարան» խորագրեալ միջազգային ցուցադրութիւնը առաջին իսկ քայլափոխին արձանագրած է մեծ յաջողութիւն։

ՍԵՒԱՆ ՍԵՄԷՐՃԵԱՆ

Մէջբերումները կը շարունակուին։ 
Չհետեւիլը ընտրութիւն է, հետեւիլը՝ պատասխանատուութիւն. գիտնալու պատասխանատուութիւն։ 
Չհետեւողները կը զարմանան, կոչ ու կեցուածք կը յայտարարեն, հետեւողները՝ կը դիտեն, եթէ չսխալիմ, արդէն՝ անզգայ։ 

ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Լիբանանահայ մտաւորական Սեդա Մարկոսեան-Խտըշեանի «Մեր տունը» գիրքը (լոյս տեսած 2025-ին) մերօրեայ արեւմտահայերէն գրական պատումի վառ օրինակներէն է, որ կ՚ապացուցանէ, թէ արեւմտահայերէնը կենդանի է, քանի դեռ կենդանի են այն յիշողութիւնները, որոնք ապրեցուցած են սերունդներ եւ տակաւին պիտի ապրեցնեն:

ՎԱՐԱՆԴ ՔՈՐԹՄՈՍԵԱՆ

«Հարցումներու պատասխաններ Առակաց գիրքէն եւ բացատրութիւններ» շարքը, որ անցեալ շուրջ երեք տարիներու ընթացքին շաբաթական դրութեամբ հրապարակեցինք ԺԱՄԱՆԱԿ օրաթերթի սիւնակներուն վրայ, այսօր իր աւարտին կը հասցնենք, մեր սիրելի ընթերցողներուն ներկայացնելով Առակաց գիրքի վերջին երկու գլուխներէն հատուածներ:

ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ

Աստուծոյ կողմէ մարդուն տրուած մեծագոյն պարգեւը՝ ի տարբերութիւն միւս ստեղծուածներուն՝ բանականութիւնն է. սակայն, չես գիտեր ինչո՞ւ, մարդ արարած կը զլանայ այդ բանականութիւնը ի գործ դնել եւ յաճախ կը նմանի այն ստեղծուածներուն՝ որոնք բնազդով կը գործեն:

ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ

Իւրաքանչիւր քայլափոխին վրէժի լեզու. բնութիւնը սկսած է խօսիլ ո՛չ թէ բառերով, այլ աղէտներով:
Կենսական հարցում մը. ո՞վ ունի գոյատեւելու իրաւունք՝ մինչ մարդկութիւնը դադրած է ինքզինքը դասել բնութեան զաւակ:

ՊԻԱՆՔԱ ՍԱՐԸԱՍԼԱՆ

Մարդոց փոխյարաբերութիւնները բարդ են, անկանխատեսելի եւ յաճախ խորապէս զգացական։ Մարդը, իբրեւ հասարակական էակ, մշտապէս կը ձգտի կապեր հաստատել, խոհերը, զգացումները եւ վախերը բաժնելու համար։