ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Մարդկային պատմութեան մէջ՝ հեթանոսական շրջանին թէ՛ քաղաքակիրթ եւ թէ ոչ-քաղաքակիրթ ժողովուրդներու-ազգերու մէջ «ընտանիք»ը կը ներկայացնէր աւելի կամ նուազ չափով «առանձին փոքրիկ պետութիւն» մը՝ ուր բոլոր ընտանիքի գործերը կը կառավարուէր ընտանիքի անդամներէն աւագագոյնինի կողմէ՝ պապը կամ հայրը, իբրեւ պետ կամ գլուխ, եզակի կամքով եւ իշխանութեամբ։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մերօրեայ հայը անցեալին հայերէն ինչո՞վ կը տարբերի. այս մէկը լուրջ վերլուծութեան խնդիր է, սակայն աւելի քան պարզ է, որ մերօրեայ հայը աւելի նուազ հայ է՝ քան անցեալի հայը. սակայն զաւեշտալի ճշմարտութեամբ մը, մերօրեայ հայը շա՛տ աւելի հայ է՝ քան վաղուան հայը:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Քարը գլորուած է, գերեզմանը՝ բաց, դիակը՝ անհետացած… այնտեղ նստած է երիտասարդ մը՝ որ «տարօրինակ» եւ անիմանալի խօսքեր կ՚ըսէ… եւ սքանչելի՜ է այդ երիտասարդին կերպարը։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Մեր դժբախտ վիճակին վրայ ծիծաղելու համար պայման չէ ունենալ Պարոնեան կամ Օտեան. մեր քաղաքական կեանքն ու անտրամաբանական անցուդարձերը երգիծանքի մեծագոյն աղբիւր են՝ միշտ լեցուն անակնկալներով եւ ինչպէս արեւելահայ մը պիտի ըսէր՝ «բոց»երով:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Սա իրականութիւն մըն է, թէ՝ մարդ հոգեւոր եւ մարմնաւոր էակ մըն է։ Հոգի եզրը, լայն առումով, մարդուս զգացական եւ նաեւ բանական ներքին աշխարհը կը ներկայացնէ։ Այլաբանօրէն՝ զգացումը սիրտը եւ բանականութիւնը միտքն է։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Արաբ ժողովուրդը յայտնի է իր հարուստ մշակոյթով, սակայն ինչպէս չես գիտեր, այսօր անոնք աշխարհին կողմէ կը ճանչցուին իրենց ահաբեկչական խմբաւորումներով, թէեւ Արաբական Միացեալ Էմիրութիւնը յաջողեցաւ մասամբ մը փոխել այդ կարծրատիպերը:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Յաճախ կը խօսինք սիրոյ մասին, բայց ասիկա պէտք չէ ձանձրացնէ մարդս, քանի որ ամէն բանի, մինչեւ իսկ կեանքին պատճառը եւ սկիզբը սէ՛րն է։ Չէ՞ որ Աստուած սիրով եւ իմաստութեամբ ստեղծեց մարդը եւ սիրով օժտեց եւ լիացուց զայն։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Հայաստանի մէջ վերջերս սկսած ենք տեղի անտեղի լսել «յեղափոխութիւն» բառը. նկատած ենք, որ շատեր չըմբռնելով «յեղափոխութիւն» բառի ճշգրիտ իմաստը, այդ բառին մէջ կը փորձեն գտնել վարչապետի հրաժարականը:
ՄԱՇՏՈՑ ՔԱՀԱՆԱՅ ԳԱԼՓԱՔՃԵԱՆ
Աշխարհի վրայ զանազան գոյութիւններ կան։ Ասոնցմէ ոմանք «հոգի» ունին, կենդանի են եւ կ՚ապրին։ Ամբողջ տիեզերքը լեցուն է աստղերով երկնային լուսաւոր մարմիններով։ Կարելի է հարցնել. աստղերը կ՚ապրի՞ն եւ կամ ժայռեր, խոտեր, բոյսեր կ՚ապրի՞ն։
ՀՐԱՅՐ ՏԱՂԼԵԱՆ
Յաճախ կը լսենք ու կը կարդանք հայուն «ինչ» ըլլալուն մասին. մին հայը կ՚որակէ աշխատասէր, ուրիշ մը պայքարող, մին հայուն մէջ կը փորձէ տեսնել գովելի յատկութիւններ, իսկ ուրիշ մը՝ հակառակը. իսկ մեզի համար հայու որակումը մէկն է. անհեռատես:
