ՏՔԹ. ԶԱՒԷՆ Ա. ՔՀՆՅ. ԱՐԶՈՒՄԱՆԵԱՆ
Համաշխարհային երկրորդ պատերազմի վտանգալից օրերուն, ուղիղ երկու ամիս տեւողութեամբ, 1945 յունուար 21-էն մարտ 23-ը, մեր նախորդ սերունդի մեծանուն Հայրապետ Տ.Տ. Գարեգին Ա. Յովսէփեանց ծովու ճամբով Նիւ Եորքէն Լիբանան պիտի մեկնէր որպէս Ընտրեալ Կաթողիկոս Մեծի Տանն Կիլիկիոյ, 1938 թուականէն ի վեր վարելէ ետք Ամերիկայի Արեւելեան թեմին առաջնորդութիւնը։
ԳԷՈՐԳ ՔԷՕՇԿԷՐԵԱՆ
1976-ին գաղթեցի Միացեալ Նահանգներ եւ հաստատուեցայ Լոս Անճելըս քաղաքը։ Տարբեր գործերով զբաղելէ ետք, որոշեցի վերադառնալ ուսուցչական ասպարէզիս։
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Ի զուր չէ ըսուած, որ մայրաքաղաքը երկրի մը իսկական հայելին է։ Հոն է, որ տեղի կ՚ունենան յառաջիկայ գործընթացները պատրաստող դէպքեր ու հոն է նաեւ, որ կը վճռուի երկրի իրական ճակատագիրը։
ՊՕՂՈՍ ՇԱՀՄԵԼԻՔԵԱՆ
Գաղթող թռչուններ են կռունկները, արագիլներն ու ծիծեռնակները: Աշնան կը ճամբորդեն դէպի հարաւ, համեմատաբար աւելի տաք շրջաններ: Գարնան առաջին օրերուն կը վերադառնան տուն ու կը շինեն իրենց բոյնը:
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Եթէ որեւէ լիբանանցիի հարց տաք, թէ ի՞նչ է երկրին առջեւ ծառացած, նաեւ անոր յառաջընթացին արգելք հանդիսացող գլխաւոր խնդիրը, եթէ ձեր խօսակիցը անկեղծ է, վստահօրէն պիտի ըսէ, որ Լիբանանի մեծագոյն խնդիրը անոր կառավարման դրութիւնն է, որ հիմնուած է համայնքային բաժանումներու վրայ։
Յ. ՊԱԼԵԱՆ
Բառացի թարգմանութիւնը կը նշանակէ, որ Ղարաբաղը ծանր բեռ է Հայաստանի համար (Le Kharapagh est un boulet pour l’Arménie): Աքսորավայրերու եւ թիարաններու մէջ դատապարտեալներու ոտքին կ՚ամրացնէին երկաթեայ ծանր գունդ, որպէսզի չփախչին:
ՍԱՐԳԻՍ ՓՕՇՈՂԼԵԱՆ
«Ըմբոստացած, խելագարուած, չտանելով հին կեանքը էլ անծիր դաշտում այդ հաւաքուած նրանք կռուի էին ելել»: (Ե. Չ.)
Եթէ տանելի կեանք մը ըլլար, ի հարկէ կռուի հարկ չէր ըլլար. սակայն օրերը եւ պարագաները կը ստիպեն, առանց ապագայի համար հաստատ երաշխիք մը տալու:
ԱՆԻ ԲՐԴՈՅԵԱՆ-ՂԱԶԱՐԵԱՆ
-Կաթ բերի՞ր, վաղը Համբարձում է, կաթնապուր պիտի եփեմ:
Համբարձման նախօրէին կ՚ըսէր վաթսունն անց Տիկին Աննան իր ամուսինին. մեր դրացին էր Տիկին Աննան, մայրս ու մեծ մայրս իրմէ աւանդաբար ընկալած այս սովորութիւնը հաւատքով կը պահէին:
ՍԱԳՕ ԱՐԵԱՆ
Սուրիոյ իրավիճակին մասին գրող վերլուծաբաններ վերջին շրջանին սկսան կարեւոր շեշտադրումներ կատարել այն մասին, թէ երկիրը հարուածող տագնապը մտած է նոր փուլ մը։ Փուլ, որ կրնայ ըլլալ երկարատեւ ու մանուածապատ ամենատարբեր բարդութիւններով։
ՀՐԱԿ ՓԱՓԱԶԵԱՆ
Անցեալ սիւնակով Համշէն առաջին մուտքիս մասին պատմած էի։
Կարինէն բարձրացած էինք դէպի հիւսիս, լեռնանցքներու ընդմէջէն հասած պատմական Համշէն, այսինքն Համամաշէն, հոն ուր Համամ Ամատունի իշխանը հասած էր իր հօր՝ Շապուհի, եւ տասներկու հազար Այրարատեան նահանգի բնակիչներու հետ 789-790 թուականներուն, արտագաղթելով Արաբական իշխանութեան տակ ինկած Հայաստանէն։
