Ընկերա-մշակութային

Ե­րէկ, Ե­րե­ւա­նի մէջ հան­դի­սա­ւոր պայ­ման­նե­րու ներ­քեւ սկսաւ «Ոս­կէ ծի­րան» շար­ժան­կա­րի մի­ջազ­գա­յին փա­ռա­տօ­նը, որ այս տա­րի կազ­մա­կերպուած է 12-րդ ան­գամ։ Ըստ ձե­ւա­ւո­րուած նա­խըն­թաց­նե­րուն, օ­րուան ա­ռա­ջին կէ­սին կա­տա­րուե­ցաւ Ծի­րա­նօրհ­նէ­քի ա­րա­րո­ղու­թիւն, ինչ որ բնո­րո­շեց փա­ռա­տօ­նին սկիզ­բը։

Գու­նեղ, հա­մեղ, բազ­մա­թիւ խո­հա­նոց­նե­րու ազ­դե­ցութ­իւ­նը կրող, բայց իր ինք­նա­տպութ­իւ­նը պահ­պա­նած հայ­կա­կան խո­հա­նո­ցը ա­ռա­ջար­կե­լու շատ բան ու­նի նոյ­նիսկ ա­մե­նա­պա­հանջ­կոտ հա­մա­դա­մա­սէր­նե­րուն հա­մար։ Ա­հա­ւա­սիկ այդ խո­հա­նո­ցի ա­մե­նաա­խոր­ժա­լի եւ նրբա­ճա­շակ ու­տեստ­նե­րու ցանկ մը, զոր պէտք է ճա­շա­կէ Հա­յաս­տա­նի իս­կա­կան հա­մը զգալ ու­զող ա­մէն ոք։

Ե­րե­ւա­նի մէջ նա­խըն­թաց օր յա­տուկ ե­րե­կոյթ մը կազ­մա­կերպուե­ցաւ հայ­կա­կան ժա­մա­նա­կա­կից գե­ղա­րուես­տի մե­ծա­նուն վար­պետ­նե­րէն քան­դա­կա­գործ ու նկա­րիչ Ար­թօ Չաք­մաք­ճեա­նի ի պա­տիւ։

ՆԱԶԱՐԷԹ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆ

Յու­լիս 4-էն 5-ի լուս­ցող գի­շե­րը, 107 տարի ա­ռաջ, մեր աշ­խար­հէն առ­յա­ւէտ բաժ­նո­ւե­ցաւ հայ գրա­կա­նու­թեան ա­մե­նէն գե­ղա­պաշտ բա­նաս­տեղ­ծը՝ Մի­սաք Մե­ծարենց (Մեծատուրեան, 1886-1908)։

ԼԵՌ­ՆԱ ԳԱ­ՐԱ­ԳԻՒ­ԹԻ­ՒՔ

Ապրիլ.
Առանց աղմուկի - առանց հոգի - առանց վշտի

ԼԵՌ­ՆԱ ԳԱ­ՐԱ­ԳԻՒ­ԹԻ­ՒՔ

Խա­մա­ճիկ­նե­րը օ­դին մէջ կա­խուած- ա­ռանց չուա­նի
Ա­ռանց­քին շուրջ գլխի­կոր կը տապլտ­կին.

​Տեսակցեցաւ՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Վիթխարի գիտակրթական նախագիծ մը, որ կ՚առանձնանայ իր ծաւալով եւ կարեւոր հեռանկարներ կը խոստանայ երկրի ապագային համար:
Հիմնարկի խորհուրդի անդամներէն Մհեր Պեքարեան բացառիկ հարցազրոյց մը տուաւ ԺԱՄԱՆԱԿ օրաթերթին:

​ՆԱԶԱՐԷԹ ՊԷՐՊԷՐԵԱՆ

​Մ­խի­թա­րեան Միա­բա­նու­թեան մե­ծա­վաս­տակ դէմ­քե­րու ոս­կե­մա­տեա­նին մէջ բարձր է ար­ժէ­քը ­Հայր ­Ղու­կաս Ին­ճի­ճեա­նի (Ղուզիոս Միքայէլեան), որ վախ­ճա­նած է ­Յու­լիս 2-ի օ­րը, 182 տա­րի ա­ռաջ։

​Գրեց՝ ԱՆՈՒՇ ԹՐՈՒԱՆՑ

Հա­յաս­տա­նի մէջ, երէկ, ար­դէն տասնչորրորդ օրուան դրութեամբ ոստիկանութիւնը կասեցուց «Ո՛չ թալանին» նախաձեռնութեան բողոքի ցոյցը։ Երկու շաբաթէ ի վեր կա­թուա­ծա­հար ե­ղած էին եր­թե­ւե­կու­թիւնն ու բնա­կա­նոն կեան­քը:

«Քո­թոթ» հրա­տա­րակ­չու­թիւ­նը Փա­րի­զի մէջ հրա­տա­րա­կած է Յաս­միկ Շա­հի­նեա­նի «Այն օ­րը, երբ…» ման­կա­կան հա­տո­րը, ո­րուն նկա­րա­զար­դում­նե­րը կա­տա­րած է Տա­ւիտ Փին­թոր։